کدورت سنج :

دستگاه‌های کدورت سنج قالبا برای تشخیص کیفیت آب از طریق اندازه‌گیری ذرات معلق موجود در آن به کار میرود. منظور از کدورت یک محول تیرگی آن به دلیل وجود ذرات محلول در آن است که برای اندازه‌گیری این پارامتر دستگاه‌های کدورت سنج از روش‌های مختلفی استفاده میکنند.

نحوه‌ی کار دستگاه‌های کدورت‌سنج‌ :

دستگاه‌های کدورت سنج با اندازه‌گیری نور پراکنده شده‌ی منبع نور به هنگام عبور از یک محلول میزان کدورت آن را اندازه‌گیری میکنند. هرچه میزان ذرات معلق موجود در محلول بیشتر باشد نور بیشتر پراکنده میشود که به معنای بالاتر بودن کدورت محلول است. برخی دیگر از کدورت سنج‌ها نیز با استفاده از اندازه‌گیری کاهش نور خروجی از محلول نسبت به نور وارد شده به محلول این پارامتر را اندازه‌گیری میکنند. بسته به نوع کدورت سنج‌ها و پارامترهایی که اندازه‌گیری میکنند منبع نور آن‌ها یا مادون قرمز با طول موج 860nm در استاندارد اروپایی و یا مور مرئی با طول موج 400 تا 600nm در استاندارد آمریکایی است.

روش‌های ابتدایی اندازه‌گیری کدورت  :

1)روش Secchi Disk:

اولین متد اندازه‌گیری برای کدورت یک محلول توسط کدورت سنج‌ها بود. در روش Secchi Disk یک دیسک سیاه و سفید را به یک طناب متصل کرده و آن را داخل آب فرو میبرند و این کار تا آنجایی انجام میشود که دیسک دیگر قابل رویت نباشد؛ در این هنگام که دیسک دیگر قابل رویت نیست میزان طناب فرورفته در آب مشخص کننده‌ی میزان کدورت آب است.

2)روش جکسون یا JTU :

برای استفاده از این روش ابتدا یک شمع را روشن کرده و روی آن ظرفی قرار میدادند و در ان به قدری آب میریختند تا نور شمع یکنواخت بشود. هر چه میزان بیشتری آب برای این کار لازم بود به این معنی بود که آب شفافیت بیشتری دارد.

* از روش‌های Secchi Disk و JTU به دلیل پایین بودن دقت استفاده نمیشود.

اولین استاندارد سنجش میزان کدورت بر پایه‌ی فورمازین (Formazine) و فورمازین رقیق شده (diluted Formazine) بنا شده و این استاندارد امروزه نیز در بسیاری از صنایع مورد استفاده قرار میگیرد. استفاده از این استاندارد باعث شد تا نتایج آزمایشات کدورت تکرار پذیری داشته باشند و بتوان از آن به عنوان یک پارامتر آزمایشگاهی و دقیق نام برد.

واحد‌های نوین (آزمایشگاهی) اندازه‌گیری کدورت:

1)واحد نفلومتریک (Nephelometric) یا NTU :

این واحد نشان میدهد که دستگاه به اندازه‌گیری نورهای پراکنده شده در زاویه نود درجه نسبت به نور تابش شده میپردازد و معادل FTU است.

2)واحد فورمازین یا FTU :

پس از پذیرش فورمازین به عنوان مرجع برای کدورت از FTU به عنوان یک واحد تعریف شده برای میزان کدورت محلول استفاده شد. این واحد مشخص کننده‌ی متد اندازه‌گیری دستگاه نیست.

3)واحد نفلومتری فورمازین یا FNU :

استفاده از واحد FNU در یک کدورت سنج نشان دهنده‌ی این است که دستگاه به اندازه گیری نورهای پراکنده شده در زاویه نود درجه نسبت به نور فرودی میپردازد و عموما برای ارجاع به استاندارد ISO 7027 که یک استاندارد اروپایی است استفاده میشود.

4)واحد تضعیف فورمازین یا FAU :

استفاده از واحد FAU به این معناست که کدورت‌سنج میزان کاهش نور عبوری را در زاویه °180 نسبت به نور فرودی اندازه‌گیری میکند.

کالیبراسیون دستگاه‌های کدورت سنج :

برای کالیبراسیون دستگاه‌های کدورت‌سنج از محلول‌های استاندارد فورمازین استفاده میشود که کاربران میتوانند این محلول‌ها را در کنار دستگاه از فروشگاه روناکو تهیه نمایند زیرا کالیبراسیون این دستگاه‌های باید به صورت دوره‌ای انجام شود تا کاربران نتایجی با بالاترین دقت را بدست آورند.

کدورت سنج‌ها در دو نوع رومیزی و پرتابل قابل دسته‌بندی هستند که کاربران بسته به نوع نیاز خود میتوانند این دستگاه‌ها را از فروشگاه روناکو تهیه کنند.

کدورت سنج MI415 PRO به همراه متعلقات